رباعی شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و محبت خود به محبوبش سخن میگوید. او میخواهد نشان عشقش را در تمام عالم پخش کند و حتی دل خود را بیرون آورد تا آن را به سگان (نماد عاشقان و وفاداران) اهدا کند. این بیانگر عمق احساس و فداکاری شاعر برای محبوبش است.
مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو را در مقابل در خانهات میگذارم و از ظلم و ستم تو بر روی زمین، به آسمان میریزم.
بشکافم سینه و برون آرم دلتا مهر تو در پیش سگان اندازم
هوش مصنوعی: میخواهم سینهام را بشکافم و دل را بیرون بیاورم تا عشق تو را در برابر سگان بیندازم.