رباعی شمارهٔ ۲۳۱
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، شاعر از درد و رنج عشق شکسته خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در حالی که درونش از عشق آسیب دیده و دلش شکسته است، به ظاهر ساکت و خاموش است. اشاره به این دارد که او به شدت در غم و اندوه فرورفته، در حالی که معشوقش در جمع خوش می‌گذرد.
در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
هوش مصنوعی: در عشق، حالتی دارم که نمیتوانی تصور کنی. لبهایم خاموش است و قلبم جریحهدار.
تو مجلس می نشانده دانم چونیمن غرقهٔ خون نشسته دانی چونم
هوش مصنوعی: میدانم که تو در جمع دوستان نشستهای، اما من در حالت غمی عمیق و در درد و رنج فرو رفتهام.