رباعی شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به محبت و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق و زیبایی معشوق او را از خود بی‌خود کرده و هرچند که از نظر ظاهری شاید آزادتر به نظر برسد، ولی در واقع به خاطر جذابیت و زیبایی معشوق، بیشتر به او وابسته است.
از حلقهٔ زلف تو سر افکنده‌ترموز جرعهٔ جام پراکنده‌ترم
هوش مصنوعی: من از حلقهٔ موهای تو سر به زیر افکندهام و از یک جرعهٔ شراب بیشتر پراکنده و آشفتهام.
گرچه ز شبه دل تو آزادتر استاز لعل نگین تو تو را بنده‌ترم
هوش مصنوعی: اگرچه دل من از زیبایی و حالت شبانگی تو آزادتر است، اما من در برابر تو بیشتر به بندگی درآمدهام.