رباعی شمارهٔ ۲۵۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دل غمگین می‌خواهد که غم خود را بروز دهد و مانند غنچه‌ای که داغ ستم را می‌کشد، احساساتش را نشان دهد. او به کسی که می‌خواهد در دل سلیمان، پادشاهی بزرگ، جایگاه داشته باشد، توصیه می‌کند که از خالصی و صفای درون خود مایه بگذارد و آن را به صورت گوهر مثل خاتمی بروز دهد.
ای دل چو فسرده‌ای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
هوش مصنوعی: ای دل، اگر پژمردهای، نباید بیخیال باشی؛ به درد و غم خود اعتراف کن. ای دلبند، تو نیز باید جراحتی از ستمهایی که بر تو رفته، احساس کنی.
خواهی که به ملک دل سلیمان باشیاز صافی سینه خاتمی پیدا کن
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در دل و روح خود مانند سلیمان بزرگ و باعظمت باشی، باید یک قلب پاک و بیآلایش داشته باشی که در آن عشق و معنویت بهروشنی نمایان باشد.