رباعی شمارهٔ ۲۹۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید به افکار منفی و ناپسند توجه کنیم. او از شنونده می‌خواهد که به دل خود آرامش دهد و صبر را پیشه کند. او در نهایت می‌گوید که دل انسان به اندازه‌ی یک قطره خون ارزشمند است و نمی‌توان آن را با اندیشه‌های بی‌فایده و نگران‌کننده آلوده کرد.
گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
هوش مصنوعی: تو گفتی که تو را از فکر کردن به چیزهای ناراحتکننده بازدارم. بنابراین دل خود را شاد کن و بر صبر و تحمل تأکید کن.
کو صبر و چه دل کانکه دلش می‌گوئییک قطرهٔ خون است و هزار اندیشه
هوش مصنوعی: صبر و دلی که در درونش فقط یک قطره خون وجود دارد، پر از هزاران فکر و اندیشه است.