تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۳۰۱

دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه
در روزه مرا بیست و ششم بود از ماهدیدم رخ او روزه گشودم در راه