رباعی شمارهٔ ۳۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و آواز خوش پرندگان مختلف می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که محبوب او از بلبل زیباتر و سازش بهتر است، همچنین او را از کبک و دراج خوش‌آوازتر و در زیبایی از طاووس برتر می‌داند و در نهایت او را نغزگوی طناز و از قمری نیز زیباتر معرفی می‌کند.
از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری
هوش مصنوعی: از بلبل که به گل عشق میورزد، خوش آهنگتر است کبکی و از دراج، صدای دلنشینتری دارد.
در حسن ز طاووس سرافرازتریوز قمری نغز گوی طنازتری
هوش مصنوعی: تو در زیبایی از طاووس هم برتری و از بلبل نغمهسرا نیز سرآمدتری.