رباعی شمارهٔ ۳۵۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که اگر دلی پر از درد و رنج نداشت، به خاطر عشقش به معشوق آزاد بود. همچنین، اگر تحت تأثیر سرنوشت و تقدیر نبود، با این حال به خاطر عشق به معشوق، خود را فدای او کرده و زندگی‌اش را به او اختصاص داده است. در واقع، عشق او به معشوق باعث شده تا تمام وجودش به او وابسته باشد.
گر من نه به دل داغ برافکنده‌امیبا تو ز غم آزاد و تو را بنده‌امی
هوش مصنوعی: اگر من در دل خود شعلهای از درد و اندوه نداشتم، شاید از غم راحت و آسوده بودم، اما تو را به خاطر عشق و محبت به خودم وابسته کردهام.
ور من نه ز دست چرخ پر کنده‌امیدر پای تو کشته و به تو زنده‌امی
هوش مصنوعی: اگر من تحت تأثیر سختیهای زندگی قرار نگرفتهام، در عوض به خاطر تو توانستهام جان دوباره بگیرم و به تو وابستهام.