شمارهٔ ۴ - در شکر
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نعمت‌های الهی و لطف شاه اشاره می‌کند. او خود را از خاقانیان می‌داند و به خاطر عطای شاه سر به زیر دارد. مانند میوه‌ای که به خاطر بارش باران خم می‌شود، او نیز به فیض و رحمت خداوند و شاه شکرگزاری می‌کند. او در عین حال تأکید می‌کند که رزق و روزی را تنها از خداوند می‌داند و از نعمت‌های او خرسند است. شاعر با اشاره به سجود آسمان و اشاره به خداوند، بر این نکته تأکید می‌کند که جود و انعام شاه تنها سبب رزق است و اصل و مسبب اصلی خداوند است. در پایان، او تأکید می‌کند که تکیه‌گاه او تنها خداست.
من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا
هوش مصنوعی: من که در مقام اعلی و قدرت قرار دارم، به خاطر الطاف و بخششهای شاه، سر فرود آوردهام و متواضع شدهام.
شاخ را پشت خم کند میوههم ز فیض سحاب و بر صبا
هوش مصنوعی: درختان به واسطه بارش باران و نسیم، میوههایی را پرورش میدهند که به شکوفایی و رشد آنها کمک می‌کند.
شکر دارم که فیض انعامشداد نان پاره و آبروی مرا
هوش مصنوعی: سپاسگزارم که نعمتش را به من بخشید و نان و آبرویم را حفظ کرد.
مرغ کابی خورد به کشور شاهکند از بهر شکر سر بالا
هوش مصنوعی: مرغ کابی به سرزمین پادشاه رفت و به خاطر شکر، سرش را بالا گرفت.
من که نان ملک خورم به سجودسر به زیر آرم از برای دعا
هوش مصنوعی: من که از نعمت‌های سلطنت استفاده میکنم، در حال دعا سرم را به خاطر پرستش و احترام به زمین میسایم.
همه کس ز آسمان کند قبلهپشت گرداند از رکوع دوتا
هوش مصنوعی: همه مردم به آسمان نگاه میکنند و در حالتی که دو زانو نشستهاند، از روی تعظیم و احترام، به آن جا توجه دارند.
و آسمان بر درش سجود آوردگفت سبحان ربی الاعلی
هوش مصنوعی: آسمان در برابر درگاه او به خضوع درآمد و گفت: پاک است خداوند برتر.
جود شاه ارچه رزق را سبب استلیکن آن را مسبب است خدا
هوش مصنوعی: خدمات و generosity شاه اگرچه باعث تأمین روزی مردم است، اما در حقیقت خودِ خداوند است که این روزی را فراهم می‌کند.
حسب رزق از خدای دارم و بسحسبنا الله وحده ابدا
هوش مصنوعی: من فقط به رزق و روزی که از طرف خداوند نصیبم می‌شود اکتفا میکنم و به جز او به هیچکس دیگری تکیه نمیکنم.