شمارهٔ ۴۴ - در ذم غرور به مال
هوش مصنوعی: این شعر warning می‌دهد که به قدرت و دولت نباید مغرور شد، زیرا دولت و قدرت ناپایدار و مانند صبحی زودگذر و گلی کوتاه عمر هستند. افرادی که به دولت فخر می‌فروشتند، باید بدانند که این احساس به زودی به زوال می‌انجامد. همچنین اشاره می‌کند به این که خود قدرت ممکن است منشأ مشکلات و دردها باشد و مانند رنگیست که به ظاهر زیبا ولی در واقع ناامیدکننده است. در نهایت، تفاوت حالت‌ها و تغییرات در زندگی آدمی را با تشبیه به می و مستی و خماری بیان می‌کند و هشدار می‌دهد که هیچ چیز دائمی نیست.
مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
هوش مصنوعی: به خود این باور را نداشته باش که مقام و قدرت تو همیشه پایدار خواهد ماند، زیرا قدرت مانند سایهای است که هر لحظه ممکن است تغییر کند و ناپایدار باشد.
به دولت هر که شد غره چنان دانکه میدانش آتش و او نی‌سوار است
هوش مصنوعی: هرکس به خاطر ثروت و قدرتی که به دست آورده مغرور شود، باید بداند که آن مقام و امکاناتش همچون آتش است و او در حقیقت در آن سواری نمیکند.
چو صبح است اول و چون گل به آخرکه این کم عمر آن اندک قرار است
هوش مصنوعی: چنان است که صبح در آغازش شکوه و تازگی دارد و گل در پایان عمرش زیبایی و لطافت را از دست می‌دهد؛ این نشان دهندهٔ آن است که هر چه عمر کوتاهتر باشد، قرار و آرامش کمتری هم دارد.
به رنگی کز خم نیلی فلک خاستمشو خرم که رنگ سوگوار است
هوش مصنوعی: به رنگی که از آسمان نیلی به وجود آمده است، خوشحال نباش؛ زیرا این رنگ نشاندهنده غم و سوگواری است.
در آن منگر که نیل او سراب استکه خود نیلش سراب عمر خوار است
هوش مصنوعی: به چیزی که مانند نیل به نظر میرسد، اعتماد نکن؛ چون خود آن نیل هم به نوعی فریبدهنده است و باعث هدر رفتن عمر میشود.
بسا دولت که محنت زادهٔ اوستکه خاکستر ز آتش یادگار است
هوش مصنوعی: بسیاری از خوشبختیها و ثروتها از درد و رنج ناشی میشوند؛ مانند خاکستر که نشانهای از آتش است.
بسا محنت که دولت، آخر اوستکه دی مه را نتیجه نوبهار است
هوش مصنوعی: بسیاری از سختیها و مشکلات در نهایت به ثمر میرسند و نتیجهاش همانند بهار پس از زمستان میباشد.
سر دولت غرور است و میان لهوبه پایانش زوال روزگار است
هوش مصنوعی: سرو سامان و شکوه زندگی همراه با شادی و بازی، سرانجام به زوال و نابودی می‌انجامد.
به می ماند که می فسق است ز اولمیانه مستی و آخر خمار است
هوش مصنوعی: شراب شباهتی به حالتی دارد که از ابتدا حالت سرخوشی و مستی را به همراه دارد، ولی در انتها به حالت خماری و ناخوشی منجر میشود.