شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و خواسته‌های شاعر می‌پردازد. شاعر از مقام و جایگاه خود به عنوان خاقان (پادشاه) سخن می‌گوید و احساس بی‌نیازی از هر دو جهان را بیان می‌کند. او در جستجوی عافیت و آرامش در این دنیا است و به دنبال مغفرت و بخشش در دنیای دیگر، نه بهشت. به طور کلی، این شعر تأکید بر رضایت از وضعیت کنونی و آرزوی بخشش در زندگی پس از مرگ دارد.
من که خاقانیم ز هر دو جهانبی‌نیازم چه خوب هر دو چه زشت
هوش مصنوعی: من که در هر دو جهان، قدرت و بی‌نیازی دارم، به خوبی و زشتی چیزی از این دنیا نمیخواهم.
عافیت خواهم این سرا نه یسارمغفرت خواهم آن سرا نه بهشت
هوش مصنوعی: من در این دنیا به دنبال آرامش و سلامت هستم، اما در آن دنیا از خداوند بخشش میطلبم و نه بهشت را.