شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح قاضی عمربن عبدالعزیز
هوش مصنوعی: این شعر درباره عمر عبدالعزیز، قاضی مشهور است که او را به عنوان شخصیتی والامقام و با انصاف توصیف می‌کند. او به گونه‌ای رفتار می‌کرد که به او مقام و جلال خاصی بخشید و سبب شد تا عدالت و کرامات او در جامعه شناخته شود. شاعر اشاره می‌کند که تبریز به عنوان نماد عدل در زمان او مطرح شد و عمر عبدالعزیز به عنوان رهبری که ارزش‌های اخلاقی و عدالت را برقرار کرد، شناخته می‌شود. به طور کلی، این شعر تجلیل از عدالت و دیانت اوست.
اقضی‌القضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
هوش مصنوعی: عمر بن عبدالعزیز، قاضیان بزرگ و برتر زمان خودش بود و به قدری مقام و منزلت داشت که ملائکه او را محافظت میکردند و جایی امن برای او فراهم آورده بودند.
او زبدهٔ جلال و چو تقدیر ذو الجلالناچیز را ز روی کرامات چیز کرد
هوش مصنوعی: او بهترین و برجستهترین فرد است و مانند قدرت و عظمت الهی، چیزهای کوچک را از روی کرامت و بزرگواری خود ارزشمند میسازد.
تبریز کعبه شد حرمش را ستون عدلصدر فرشته خلق پیمبر تمیز کرد
هوش مصنوعی: تبریز به مانند مکانی مقدس و مورد احترام تبدیل شده است، جایی که عدالت به عنوان پایه و ستونی برای آن قرار گرفته و فرشتهای به نمایندگی از پیامبر، زیبایی و تمایز آن را مشخص کرده است.
آری ز ابتدا حرم کعبه را ستونهم مکرمات عمر عبد العزیز کرد
هوش مصنوعی: بله، از همان ابتدا، کعبه به همراه ستونی بنا شده و این نشان از احترام و ارزش عمر عبدالعزیز دارد.