شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به مقام و جایگاه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که به عنوان خاقان (شاه)، جهان را با خرد و دانایی خود مدیریت کرده است. او همت خود را از ناکسان و افراد بی‌ارزش جدا می‌داند و بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ چیز بدی از او دیده نمی‌شود و تقدیرش نیز دیگران را به او نسبت نمی‌دهد. در نهایت، او تاکید دارد که هیچ چیز خوبی از دیگران برای او بد جلوه نخواهد کرد.
من که خاقانیم حساب جهانجو به جو کرده‌ام به دست خرد
هوش مصنوعی: من که شاهزادهای بزرگ هستم، با عقل و دانش خود توانستهام تمامی جوانب جهان را به دقت بررسی و حسابرسی کنم.
همت من عیار ناکس و کسدید چون بر محک معنی زد
هوش مصنوعی: کوشش و اراده من به گونهای است که وقتی به آزمایش گذاشته میشود، ناپختگی و غیرت به دیگران را نشان میدهد.
نیست از ناکسان مرا طالعآزمودم به جمله طالع خود
هوش مصنوعی: من از سرنوشت خودم با افرادی که ارزش و اعتبار ندارند، هیچ خبری ندارم و همه برکت و تقدیرم تنها به خودم مربوط میشود.
هیچ بد گوهرم نگوید نیکهیچ نیک اخترم نخواهد بد
هوش مصنوعی: هیچ فرد بدی نمیتواند به من چیزهای خوب بگوید و هیچ فرد نیکویی نیز نخواهد گفت که من بد هستم.