شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف رنگ‌ها و تأثیر آن‌ها بر احساسات شاعر می‌پردازد. او از رنگ‌های مختلفی مانند سپید، سبز، کبود، سرخ و زرد یاد می‌کند و تأکید می‌کند که این رنگ‌ها همواره در ذهنش باقی می‌مانند و همچون داغی بر او تأثیر می‌گذارند. شاعر آرزو دارد که از این تأثیرات رهایی یابد و از قید آن‌ها خارج شود.
سپید کار سیه دل سپهر سبز نمایکبود سینه و سرخ اشک و زرد رویم کرد
هوش مصنوعی: دل سیاه و غمگین من در آسمانی سپید قرار دارد. رنگ سینهام آبی است و اشکهای سرخ از چشمانم میریزد و رویم زرد شده است.
بماند رنگش چون داغ گاز ران بر منمگر مرا ز خم رنگرز برون آورد
هوش مصنوعی: نگوید که رنگش مانند داغی است که از گاز ران بر من مانده باشد، مگر این که مرا از دست رنگرز نجات دهد.