شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به نادرستی اعتقادات و آسیب‌هایی که عشق و آرزوها به دلش زده‌اند، اشاره می‌کند. او به نوعی شکست عشقی و درد ناشی از آن پرداخته و می‌گوید که این درد ناشی از اشتباهاتی است که انجام شده. به نوعی مقایسه‌ای با زنبور و کژدم می‌کند، که هر یک به نوعی به دیگران آسیب می‌زنند، اما در نهایت خودشان نیز دچار آسیب می‌شوند. این شعر نشان‌دهنده‌ی زخم‌های عاطفی و تأثیرات منفی بر روح و روان انسان است.
شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد
هوش مصنوعی: این دل من به خاطر یک باور نادرست، به زخم‌های امید دچار شده است.
خطا کرد پرگار غمزش هماناکه زخمی بر آن سینهٔ نیک‌خو زد
هوش مصنوعی: پرگار خطا کرد که درد و زخم را به دل انسان خوبنفس منتقل کرد.
شنیدی که زنبور کافر بمیردهر آنگه که نیشی به مردم فرو زد
هوش مصنوعی: اگر زنبور عسل به کسی نیش بزند، در نهایت خودش هم میمیرد. این نشان میدهد که کارهای بد میتواند عواقب ناگواری برای خود فرد نیز داشته باشد.
نه کژدم سر نیش زد عالمی راکه او را وبال آمد آن نیش کو زد
هوش مصنوعی: زمانی که کژدم نیشی به کسی میزند، خود او دچار عذاب و مشکل میشود. در واقع، ضرر و آسیب منجر به عواقب ناگواری برای خود آن کژدم میگردد.