شمارهٔ ۱۲۵ - در استغنای طبع
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که نیکویی‌ها و لذت‌های دنیوی، مانند میوه و خوراکی‌های شیرین، ارزش تلاش برای دسترسی به آن‌ها را ندارند. همچنین، درخواست زر و طلا از پادشاهان و بزرگ‌ترین‌ها نیز در نهایت ارزشی ندارد. به طور کلی، شاعر به بی‌ارزشی دنیا و مادیات اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که دنبال کردن این امور شاید به تنهایی به خوشبختی نرسد.
شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: شاخ شادکامی و خوشبختی به نزد خاقانی، ارزش افشاندن میوههایش را ندارد.
چرب و شیرین خوانچهٔ دنیابه مگس راندنش نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: زندگی دنیایی با تمام لذتها و خوشیهایش ارزش این را ندارد که بخواهیم خود را درگیر مسائل بیاهمیت و زودگذر کنیم.
زر طلب کردن از در ملکانآفرین خواندنش نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: درخواست طلا از دربار پادشاهان ارزش ندارد، حتی اگر به واسطه آن به مدح و ستایش آن‌ها بپردازند.