شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح خاموشی
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از خاقانی به اهمیت زبان و سخن می‌پردازد. او می‌گوید که اگر زبان از سخن بسته شود، هیچ سود و فایده‌ای به دست نمی‌آید و تنها زیان به بار می‌آورد. همچنین، او به خدایی اشاره می‌کند که جانش را به دوش دارد و به همراهان خود توصیه می‌کند که کفن بر دوش بکشند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وجود نای بی‌زبان می‌تواند جان را به خود جذب کند و عذاب و رنج از جهان را کاهش دهد. در کل، این ابیات تأکید بر ارزش سخن و زبان دارند.
خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
هوش مصنوعی: اگر خاقانی زبانش از سخن گشوده باشد، حق اوست، زیرا اگر زبانش بسته شود، او از سخن چیز مفیدی به دست نمیآورد و در نهایت فقط ضرر خواهد دید.
گو محرمان بخرده کفن بر کتف کشنداو بر در خدای کفن بر روان کشد
هوش مصنوعی: اگر دوستان و نزدیکان بر دوش او کفن بگذارند، او در برابر خداوند، کفن را بر روح خود خواهد انداخت.
نای است بی‌زبان به لبش جان فرو دمندبر بط زبان و رست عذاب از جهان کشد
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن حالتی است که نای، که بدون صداست، به واسطه دمیدن جملهای زیبا به وجود می‌آورد و احساس زندگی و وجود را در خود دارد. برقراری این ارتباط با نای باعث میشود که عذابها و رنجهای جهان از او دور شود. در واقع، این تصویر نشاندهندهی قدرت هنر و موسیقی در تسکین دردها و به وجود آوردن زیبایی در زندگی است.