شمارهٔ ۱۳۸ - در مرثیهٔ عز الدین بوعمران
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و عواطف عمیق خود صحبت می‌کند و از تبعید و سختی‌هایی که بر او و دیگران می‌گذرد سخن می‌گوید. اذعان می‌کند که در دل او ناله‌هایی از عاشقان و کسانی که در مصیبت هستند، وجود دارد. همچنین به یاد موسی عمران اشاره می‌کند و می‌گوید که شب‌ها ناله و افغان از دل برمی‌آید، مانند فریادهای موسی در روزگاران سخت.
جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
هوش مصنوعی: دنیا با نالهای از عمق دل به حال خود میسوزد، زمانی که عزالدین بوعمران از دنیا برود.
برآمد هر شب افغان از دل طورچو روز موسی عمران فروشد
هوش مصنوعی: هر شب از دل کوه طور نالهای بلند میشود، مانند روزی که موسی فرزند عمران به پیامبری خواهد رسید.