شمارهٔ ۱۵۲ - در تقاضای ده شتر از امیر الحاج
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و تأثیرگذاری خالق و خلقت می‌پردازد. شاعر از بار سنگین مشکلات و چالش‌هایی که بر دوش اوست سخن می‌گوید و خواستار یک شتر است که بار او را به دوش بکشد. او همچنین به ارزش و هنر اشخاص اشاره می‌کند و از اینکه یاد محبوبش مانند جام جم (نماد زیبایی و حقیقت) در دل دیگران باقی مانده، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر در بیان مشکلاتش به همراهی یک شتر در سفر زندگی و برداشتن بار سنگینش اشاره می‌کند و از دشواری‌هایی که در این راه با آن‌ها مواجه است، سخن می‌گوید.
ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
هوش مصنوعی: ای کسی که هر لحظه از زمینت بوی مشک به مشام میرسد و شتران زیادی با بار مشک در سفرند.
گردن اشتران دهی پر زربه کسانی که سرور هنرند
هوش مصنوعی: به دیگران که استادان هنر هستند، ارزش و احترام فراوانی دهی، مانند اینکه بر گردن شتران زینتی پر از طلا آویزان کنی.
تا تو اشتر سواری اندر فیدخار و حنظل به فید گلشکرند
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو به سواری بر شتر در بیابان خار و تلخکامی مشغولی، دیگران به لذت و خوشی مشغول خواهند بود.
پیش اشتر دلی چو خاقانییاد تو جز به جام جم نخورند
هوش مصنوعی: دل افرادی که در مقابل شیران دلیر همچون جویندگان زندگی مست و خوشحال هستند، به یاد تو نمیافتد مگر در میانه می نوشی خوش طعم و پر زرق و برق.
دوش در ره بمانده‌اند مرااشتری ده که زیر بار درند
هوش مصنوعی: دیروز در مسیر، کسی مرا به ترک راهم واداشت. من به یک الاغ نیاز دارم که بتواند بار سنگین مرا حمل کند.
اشتری ده ه بار من بکشدور فروشم به تازیی بخرند
هوش مصنوعی: اگر ده بار هم یک شتر بکشند، باز هم حاضرم آن را بفروشم و آن را به سکههای طلا بفروشم.
ور بندهی دهمت صد دشنامکه یکی ز آن به اشتری نبرند
هوش مصنوعی: اگر من به تو صد تا دشنام و توهین بدهم، یکی از آن‌ها هم به یک الاغ آسیب نمیزند.