شمارهٔ ۱۶۹
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به مدت زمان پانصد ساله‌ای دارد که به عنوان "دور کمال" شناخته می‌شود. شاعر به رخداد و شخصیت‌هایی اشاره می‌کند که در این دوره وجود نداشتند و می‌گوید که اگر کسی جدیدی مانند خاقانی متولد شود، در این مدت دیگر نمی‌تواند به کمال برسد. به طور کلی، این شعر به نادیده گرفتن یا کمیابی شخصیت‌های بزرگ در طول تاریخ می‌پردازد.
دور کمال پانصد هجرت شناس و بسکان پانصد دگر همه دور محال بود
هوش مصنوعی: به تعداد پانصد بار، ویژگیهای کمال را شناختهام و همین کافی است. اما سایر تلاشها و کوششها که به پانصد مورد دیگر مربوط می‌شود، بیثمر و غیر ممکن به نظر میرسد.
خلقند متفق که چو خاقانیی نزاداین پانصدی که مدت دور کمال بود
هوش مصنوعی: همه به توافق آمدهاند که اگر شاعری چون خاقانی به دنیا نیاید، این پانصد سال که دوران اوج و کمال بوده، به یاد خواهد ماند.