شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر خاقانی، شاعر به نکاتی درباره مقام و ارزش افراد اشاره میکند. او میگوید که وقتی بزرگی را میبینی، به مقام و رتبهاش مغرور نشو، زیرا ممکن است که هر کسی که به ظاهر بزرگ است، حقیقتی دیگر داشته باشد. او همچنین به سرشت انسانها اشاره میکند و میگوید که هر ذلیلی ممکن است به عزت برسد، پس نباید به ظواهر توجه کرد. در نهایت، شاعر به این نکته میرسد که نباید کارهای افراد را فقط به خاطر موقعیتشان قضاوت کنیم.
گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر
هوش مصنوعی: اگر کهنسالان به اندازهای بزرگی و مقام رسیدند، تو به جایگاه خود در میان آنها توجه کن و خود را کوچک ندان.
کهتری را که مهتری باشدهم بدان چشم کهتری منگر
هوش مصنوعی: اگر کسی در مقام و رتبهای برتر از تو باشد، نباید به او با حسادت و حقارت نگاه کنی.
خرد شاخی که شد درخت بزرگدر بزرگیش سرسری منگر
هوش مصنوعی: خرد مانند شاخ و برگ درختی است که به مرور زمان بزرگ و قدرتمند میشود؛ پس در ارزیابی و اهمیت آن بیتوجه نباش.
هر ذلیلی که حق عزیز کنددر عزیزیش منکری منگر
هوش مصنوعی: هر کسی که در موقعیت ذلت به سر میبرد و خداوند او را عزیز کند، نباید به کسی که در مقام عزت است نگاه حقیرانهای داشته باشد.
گاو را چون خدا به بانگ آوردعمل دست سامری منگر
هوش مصنوعی: گاو را با صدای خداگونه صدا زدند، اما به کارهای سامری نگاه نکنید.