شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف یک عالم می‌پردازد که به شدت به معشوقش دل‌باخته است. او از زیبایی و دلربایی حور فریبنده‌اش سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به وی بیان می‌کند. شاعر از عشق و محبتش نسبت به معشوق غافل نیست و از تلاشش برای جلب توجه و دوستی او می‌گوید. او در توصیف معشوق از تحلیل و حساب دقیق عشقش می‌گوید و در نهیب شب به متجلی شدن عشق و زیبایی‌ها اشاره می‌کند. در کل، این شعر به بیان عشق عمیق و توصیف زیبایی‌های معشوق اختصاص دارد.
عالمی بس دیو رای است ارنه مننام حور مه نقابش کردمی
هوش مصنوعی: دنیا پر از جهل و نادرستی است و اگر چنین نبود، من هیچ گاه عاشق زیبایی‌های فریبنده‌اش نمیشدم.
ارغوانش زعفران ساید همیور نسودی من عتابش کردمی
هوش مصنوعی: اگر گل ارغوان، زردی زعفران را بر روی خود ببیند، من به او میگویم که چرا چنین حالتی پیدا کردهاست.
شهربانووار چون رفتی به راهمن عمروار احتسابش کردمی
هوش مصنوعی: وقتی که تو مانند یک بانوی شهررفته به راهم گام نهادید، زندگیام را در نظر گرفتم و حساب کردم.
مادیانی کو شکیبا شد ز فحلاز ریاضت من رکابش کردمی
هوش مصنوعی: مادیانی که در برابر زحمات و تمرینهای من صبور شد، من آن را به کار گرفتم.
گرچه او را حاجت مهماز نیستراندمی شب چون هبابش کردمی
هوش مصنوعی: با وجود اینکه او نیازی به راندن ندارد، مجبور شدم شبانه او را برانم زیرا صدایش مرا وادار کرد.
بر چنین مرکوب سی فرسنگ راهمن ز چشم بد نقابش کردمی
هوش مصنوعی: من بر این مرکب، سی فرسنگ را طی میکردم و برای محافظت از چشمانش، صورتش را میپوشاندم تا از نظر بد دور بماند.
کلک سیمین در دواتش سودمیبند زرین بر کتابش کردمی
هوش مصنوعی: من با قلم نقرهای در دوات خویش نوشتهای جذاب ایجاد کردم و آن را با نوار زرین بر کتاب خود زینت بخشیدم.
از در عِشرین کتابش خواندمیوز ره تِسعین حسابش کردمی
هوش مصنوعی: من از بیست کتاب او مطالعه کردهام و از نود روش مختلف، محاسباتش را بررسی کردهام.