شمارهٔ ۳۵۵ - خاقانی

مِرفَق دهم به حضرت صاحب قصیده‌ایخوشتر ز اشک مریمی و باد عیسوی

از خلق جعفر دومش آفریده حقچون زر جعفری همه موزون و معنوی

کز رشک سحرهاش ز حیرت رود به عجزرای مسیح چون خط ترسا ز کژ روی

گر شعر من به شاه رساند که دولتشچون ماه عید قبلهٔ عالم شد از نوی

تیغش لباس معجز و ایمان برهنه تنای دهر بد کنی که بدان تیغ نگروی

نُه چرخ هشت بیدق شطرنج ملک اواو شاه نصرت از ید بیضای موسوی

رخ دولت است و فرزین صدر است و شاه شاهفیل و فرس نجوم و سپهر از تهی دوی

من بنده را که قائم شطرنج دانشمبر نطع آفرین ز سر خاطر قوی

فرزین دل است و شه خرد و رخ ضمیر راستبیدق رموز تازی و معنی پهلوی

چون اسب و فیل نیست دلم خون همی شوداز بهر اسب و فیل دلا خون همی شوی

که‌انعام شه که باج ستاند ز ترک و هندبخشد هم اسب ترکی و هم فیل هندوی

شاها تو را چه فخر به بخشیدن اسب و فیلخود هند و چین دهی به سالی که بشنوی

دولت ستانه‌بوس دَرَت باد تا به کامصد سال تخم عدل بکاری و بدروی