بخش ۲۲ - فصل (روا بود که چیزی در حق کسی نعمت بود و در حق دیگری بلا)
هوش مصنوعی: نویسنده به این نکته اشاره میکند که در دنیای مادی، چیزها معمولاً شامل شر و خیر هستند و اگر سود یک چیز از ضرر آن بیشتر باشد، آن را نعمت میدانیم. این موضوع به افراد بستگی دارد؛ یعنی مال و ثروت برای بعضی افراد میتواند مفید باشد و برای برخی دیگر زیان‌آور. حرص و طمع میتواند برای افرادی که کم دارند، آسیبزننده باشد. به همین دلیل، چیزی که برای یک نفر نعمت است، ممکن است برای دیگری مصیبت باشد.
بدان که اسباب دنیا بیشتر آمیخته بود که در وی هم شر بود و هم خیر، ولکن هرچه منفعت به وی بیشتر از ضرر بود آن نعمت است و این به مردمان بگردد که مال به قدر کفایت منفعت وی بیشتر از ضرر و زیادت از کفایت ضرر آن بیشتر در حق بیشتر مردمان و کس باشد که اندک نیز وی را زیان دارد که سبب آن بود که حرص زیادت بر وی غالب شود و اگر هیچ نخواستی و کس بود که کامل بود و بسیار را زیان ندارد که به وقت حاجت تواند داد، پس بدانی که روا بود که چیزی در حق کسی نعمت بود و همان در حق دیگری بلا بود.
هوش مصنوعی: بدان که وسایل زندگی دنیا همواره ترکیبی از خیر و شر هستند. اما هرگاه منفعتی که یک چیز برای انسان دارد، بیشتر از آسیب‌هایش باشد، آن را می‌توان نعمت دانست. این قضیه بستگی به افراد دارد؛ بعضی از مردم ممکن است با داشتن مقدار کافی از یک چیز، از منافع آن بهره‌مند شوند، در حالی که برای دیگران، همان چیز ممکن است زیان‌آور باشد. دلیل آن این است که برخی افراد به داشتن مال و منافع بیشتر علاقه‌مند شده و حرص می‌ورزند، در حالی که دیگران ممکن است حتی با داشتن کمترین چیز نیز دچار زیان شوند. بنابراین، بستگی به شرایط و نیازهای افراد دارد که چیزی برای یکی نعمت باشد و برای دیگری سختی و بلا.