شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت نوشتن نسبت به گفتن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هنگام نوشتن باید هوشیار بود و از سخن گفتن با قلم، تنها به نیکو سخن گفتن توجه داشت. او به دو جنبه نوک قلم اشاره می‌کند: یکی زهر و دیگری نوش، و تاکید می‌کند که از زهر کلام دوری کنیم و فقط از نوش بهره‌مند شویم. همچنین، اگر در گفتن خطایی رخ دهد، ممکن است به راحتی فراموش شود، اما اگر در نوشتن اشتباه کنیم، عواقبش سنگین‌تر خواهد بود. در نهایت، اهمیت دقت و احتیاط در نوشتن را یادآور می‌شود.
نبشتن ز گفتن مهمتر شناسبه گاه نوشتن بجا آر هوش
هوش مصنوعی: نوشتن از گفتن اهمیت بیشتری دارد، زیرا در زمان نوشتن باید دقت و هوش خود را به کار ببندی.
سخن با قلم چون قلم راست داربه نیک و به بد در سخن نیک کوش
هوش مصنوعی: وقتی با قلم صحبت میکنی، باید تلاش کنی تا از آن به نیکی بهره ببری و در گفتارت به دنبال خوبیها باشی، نه بدیها.
دو نوک قلم را مدان جز دو چیزیکی صرف زهر و یکی محض نوش
هوش مصنوعی: دو نوک قلم را فقط به دو چیز تشبیه نکن؛ یکی به زهر تند و دیگری به شربت شیرین.
تو از نوش او زندگانی ستانز زهرش مکن جان شیرین به جوش
هوش مصنوعی: از خوشیهای زندگی بهرهبرداری کن، اما از چیزهای تلخ و آسیبرسان دوری کن و اجازه نده که اضطراب یا درد تو را آزار دهد.
به گفتن تو را گر خطایی فتدز بربط فزونت بمالند گوش
هوش مصنوعی: اگر در بیان خود اشتباهی کنی، دیگران با نغمههای زیبا به این خطا توجه نخواهند کرد و آن را نادیده میگیرند.
وگر در نبشتن خطایی کنیسرت چون قلم دور ماند ز دوش
هوش مصنوعی: اگر در نوشتن خطایی کنی، مانند قلمی میمانی که از دوش جدا شده و نمیتواند به درستی کار کند.