مقطعات

شمارهٔ ۱ - ناله از قلعه نای

به جمله ما که اسیران قلعه ناییم

شمارهٔ ۲ - شاعران بینوا

شاعران بینوا خوانند شعرِ با نوا

شمارهٔ ۳ - اندرز

آسان گذران کار جهان گذران را

شمارهٔ ۴ - هجا

با تو نکال از هجاست زیراک

شمارهٔ ۵ - به خواجه ناصر

خواجه ناصر خدای داند و بس

شمارهٔ ۶ - شکایت

نه جای شخودن بماند از دو رخ

شمارهٔ ۷ - مدح ابوسعید

ای مایه سعادت ای بوسعید

شمارهٔ ۸ - شکوه

ای بزرگی که پایه قدرت

شمارهٔ ۹ - به خواجه ابوالقاسم فرستاده

خواجه ابوالقاسم ای بزرگ اصیل

شمارهٔ ۱۰ - ستایشگری

ای بزرگی که در همه احوال

شمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگار

دست بر زخم من فلک نگشاد

شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی

مویم آخر جز از سپید نگشت

شمارهٔ ۱۳ - مدیح

ای بزرگی که حسن رای تو را

شمارهٔ ۱۴ - نصیحت

عذر بی منفعت نهادن چیست

شمارهٔ ۱۵ - وصف خروس

ناگه خروس روزی در باغ جست

شمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانی

آدمی سر به سر همه عیب است

شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال

مرا بس ز دیوان مرا ز خدمت

شمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه

گرمابه سه داشتم به لوهور

شمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستاده

عمر کاک را که خواهد گفت

شمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهر

ثقت الملک تا به صدر نشست

شمارهٔ ۲۱ - مدح ابورشد رشید

مجلس سامی جمالی را

شمارهٔ ۲۲ - موعظه

ایمنی را و تندرستی را

شمارهٔ ۲۳ - مرثیت

راشد از رشد روزگار نیافت

شمارهٔ ۲۴ - ستایش

ای بزرگی که باغ رادی را

شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج

ای حصن مرنج وای آنکس

شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم

مرا منجم هشتاد سال عمر نهاد

شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی

پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من

شمارهٔ ۲۸ - مدیح

ای بزرگی که سوی درگه تو

شمارهٔ ۲۹ - ثنا

ای بزرگی که رای صایب تو

شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار

نرسد دست من به چرخ بلند

شمارهٔ ۳۱ - چیستان

لعبتانی که زی تو می آیند

شمارهٔ ۳۲ - دیده نرگس

آن شب که دگر روز مرا عزم سفر بود

شمارهٔ ۳۳ - سمنزار

چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد

شمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتان

خواجه عمید صاحب دیوان مولتان

شمارهٔ ۳۵ - موعظت

چرخ چندیمان به خاک اندر کشید

شمارهٔ ۳۶ - ناله از گرفتاری

ای خداوند رای سامی تو

شمارهٔ ۳۷ - حسب حال

هر زمانی تنم چو زیر شود

شمارهٔ ۳۸ - در مدح مظفر بن بوسعید

ای مظفر تو در خور صدری

شمارهٔ ۳۹ - بدرود

ای روی نکو سلامتت باد

شمارهٔ ۴۰ - موعظه

آگاه نیست آدمی از گشت روزگار

شمارهٔ ۴۱ - مدیح

ای خداوند رحمت ایزد

شمارهٔ ۴۲ - مرثیت

چنان بگریم بر تو که هیچ کس نگریست

شمارهٔ ۴۳ - اسیر خوبان

اگر اسیر کسی ام که میر خوبان شد

شمارهٔ ۴۴ - مطایبه

اشعبی را اجل به دوزخ برد

شمارهٔ ۴۵ - هجا

مالک آن سنگروت را بر بود

شمارهٔ ۴۶ - دروغ

گه گهی اندر سخن دروغ بباید

شمارهٔ ۴۷ - مرثیه

بونصر حسن جوان بمیرد

شمارهٔ ۴۸ - حسب الحال

گر بماندی چنانکه اول بود

شمارهٔ ۴۹ - ستایش

عجب آمد مرا ز آدمیی

شمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنا

دور وی چنین بود که رعناست

شمارهٔ ۵۱ - وصف گرز پادشاه

طعمه شیر مغز گاو آمد

شمارهٔ ۵۲ - سپیدی موی

تاری از موی من سپید نبود

شمارهٔ ۵۳ - مدح سلطان مسعود

تا جهان باشد ملک مسعودی باد

شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاه

ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند

شمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعود

ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد

شمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگان

خسروا شب‌های عمرت روز باد

شمارهٔ ۵۷ - حسب حال

کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب

شمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفر

ای خواجه دل تو شادمان باد

شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر

شعر سید محمد ناصر

شمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفر

ای مظفر فراق یافت ظفر

شمارهٔ ۶۱ - به ابوالفرج نوشته

بوالفرج ای خواجهٔ آزاد مرد

شمارهٔ ۶۲ - مدح خواجه بوسعد

خواجه بوسعد عمدة الملکی

شمارهٔ ۶۳ - ایام شادخواری

ای بسا شب که تا به روز سپید

شمارهٔ ۶۴ - مدح

سرفرازا ز خدمت تا شدم دور

شمارهٔ ۶۵ - خنده جام و گریه شمشیر

اگر بخندد در دست من قدح نه عجب

شمارهٔ ۶۶ - ثناگری

ای نظم تو چو رای بگذشته از اثیر

شمارهٔ ۶۷ - اندرز

در نشیب آمدی مجوی فراز

شمارهٔ ۶۸ - ستایش

همایون باد این فرخنده طارم

شمارهٔ ۶۹ - ستایش و تشجیع خویش

تو ای تن برامش میا و مرو

شمارهٔ ۷۰ - حسب الحال

منم امروز بسته در سمجی

شمارهٔ ۷۱ - مرثیه عطای یعقوب

عطای یعقوب از مرگ تو هراسیدم

شمارهٔ ۷۲ - بر فوت محمد علوی

بر وفات محمد علوی

شمارهٔ ۷۳ - توصیف پیل

عجب از دیو پیکری کاو را

شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

شمارهٔ ۷۵ - یک زمان در بهشت

یک زمان در بهشت بودم دوش

شمارهٔ ۷۶ - تلون چرخ

چرخ هر لحظه ای دگر گردد

شمارهٔ ۷۷ - مرثیت

خون همی بارم از دو دیده سرد

شمارهٔ ۷۸ - مدح

سخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگش

شمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیول

خسروا بود و هست خواهد بود

شمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغ

فلک اندر دمید پنداری

شمارهٔ ۸۱ - در ده روشن رحیق

ای صنم ماهروی در ده روشن رحیق

شمارهٔ ۸۲ - پیری

گر کنم جامه ها ز پیری چاک

شمارهٔ ۸۳ - خشک و خالی

از من و تو همی بخواهد ماند

شمارهٔ ۸۴ - با این همه شهرت

معروف تر از من به جهان نیست خردمند

شمارهٔ ۸۵ - چشم و بینی ببست عزرائیل

جای تحسین چو دست مرگ از این

شمارهٔ ۸۶ - بوالفضایل

والا مردست بوالفضایل

شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم

گردن و گوش غزل و مدح را

شمارهٔ ۸۸ - از بخت همیشه سرنگونم

از بخت همیشه سرنگونم

شمارهٔ ۸۹ - نداند حقیقت که من کیستم

چه کین است با من فلک را بدل

شمارهٔ ۹۰ - ز بیم بلا آنچه دانم نگویم

ضعیفم به جان وز ضعیفی چنانم

شمارهٔ ۹۱ - ای جوانی تو را کجا جویم

ای جوانی تو را کجا جویم

شمارهٔ ۹۲ - شکوه از موی

پیوسته من از سپید مویی

شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر

از خواجه مظفر کریوه

شمارهٔ ۹۴ - هزل

بتی یافتم دوش گفتم به حرص

شمارهٔ ۹۵ - از زبان ملک ارسلان گوید

من مایه عدل و مایه جودم

شمارهٔ ۹۶ - مدح و شکران

چه خدمت کرد شاها بنده تو

شمارهٔ ۹۷ - ستایش

ملکا بنشین بر تخت به کام

شمارهٔ ۹۸ - ثناگستری

ابرم که همی ز دریا بردارم

شمارهٔ ۹۹ - ستایشگری

ای بزرگی که همتت گوید

شمارهٔ ۱۰۰ - مدح

ای تو بحر و فضایل تو درر

شمارهٔ ۱۰۱ - ای بخت بد

ای بخت بد که هیچ نبودم من از تو شاد

شمارهٔ ۱۰۲ - به خواجه ابراهیم

ای نسیم صبا تحیت من

شمارهٔ ۱۰۳ - مرثیت امیر یعقوب

از وفات امیر یعقوبم

شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه

این چنین روز مر حریفان را

شمارهٔ ۱۰۵ - مدیح

چو من جریده اشعار خویش عرض کنم

شمارهٔ ۱۰۶ - ثناگری

به خدمت آمد فرخنده فصل فروردین

شمارهٔ ۱۰۷ - مطایبه

دوشم جمازه به کف آمد کش

شمارهٔ ۱۰۸ - ای خوشا در بوستان با دوستان

بوستان شد همچو روی دوستان

شمارهٔ ۱۰۹ - بخل کوه

گرچه پیوسته همه از زر و سیم

شمارهٔ ۱۱۰ - پند

راز در گرمی سخن زنهار

شمارهٔ ۱۱۱ - وصف ناچخ شاه

ای عجب ناچخ دو مهره او

شمارهٔ ۱۱۲ - مدح سید رئیس ابن حسن

افتخار زمین و فخر و زمن

شمارهٔ ۱۱۳ - به ابوالفرج رونی نویسد

ای خواجه بوالفرج نکنی یاد من

شمارهٔ ۱۱۴ - چون بدیدم به دیده تحقیق

چون بدیدم به دیده تحقیق

شمارهٔ ۱۱۵ - ستایش

ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو

شمارهٔ ۱۱۶ - بهار نو

ملک نو و شاه نو نوروز و بهار نو

شمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهسار

در کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو

شمارهٔ ۱۱۸ - ضرورت

ای به تو گشته دل خرم قوی

شمارهٔ ۱۱۹ - تبارک الله ازین بخت و زندگانی من

تبارک الله ازین بخت و زندگانی من

شمارهٔ ۱۲۰ - درخواست حضور یکی از دوستان

ای به فضل و کفایت و دانش

شمارهٔ ۱۲۱ - اثر بخت و طالع

گویند که نیکبخت و بدبخت

شمارهٔ ۱۲۲ - مدح سیف الدوله محمود

رسید نامه فتح و ظفر ز شاهنشاه

شمارهٔ ۱۲۳ - در زندان

روزن سمج مرا ز گردش گردون

شمارهٔ ۱۲۴ - وصف کتاب

ای کتاب مبارک میمون

شمارهٔ ۱۲۵ - به غرابی شاعر فرستاده

ای غرابی غریب نظمی تو

شمارهٔ ۱۲۶ - مدح عبدالحمید بن احمد

ای فلک ار جای فرشته شدی

شمارهٔ ۱۲۷ - توسل

ای به تو برپای شهریاری

شمارهٔ ۱۲۸ - مدح خواجه ابوالقاسم

ای قلم دست خواجه را شایی

شمارهٔ ۱۲۹ - مدیح خواجه ابوالفتح

این دو شغل برید و عرض به تو

شمارهٔ ۱۳۰ - فرامش گشت رسم شادمانی

بر آن افراخته کوهم که گویی

شمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنوران

گفتم تو مرا مرثیت کنی

شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است

ما به هر مجلسی ز تو زده ایم

شمارهٔ ۱۳۳ - ای خروس

ای خروس ایچ ندانم چه کسی

شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان

ای دلارای روزن زندان

شمارهٔ ۱۳۵ - سخن بی تکلف

ای بد از نیک فرق کرده بسی

شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی

عین زمانی تو به تدبیر و رای

شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت

گفتم چو فرو شد آفتاب از که

شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان

عاقبت یار عاشقان آخر

شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود

شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی

شمارهٔ ۱۴۰ - شکران

مهترا از بزرگی آن کردی

شمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبی

ای شعر محمد خطیبی

شمارهٔ ۱۴۲ - مجازات باد خزان

گرد باد خزان کرد به ما به رحیل آری

شمارهٔ ۱۴۳ - شکوه از سعایت ابوالفرج

بوالفرج شرم نامدت که بجهد

شمارهٔ ۱۴۴ - قطعه

ز اقبال تو شاها گفت خواهم