شمارهٔ ۱۱۲ - مدح سید رئیس ابن حسن
هوش مصنوعی: این متن شعری است از خواجه سید رییس ابن حسن که دربارهٔ بزرگی و مقام یک شخصیت مهم صحبت می‌کند. شاعر این شخصیت را به عنوان محور اصلی زندگی و روزی انسان‌ها معرفی می‌کند و او را امام و استاد در هر رشته و فن می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که او به دیگران وعده زندگی شاد و روشن می‌دهد و در مجامع رفیع، زبان شاعر به خاطر عظمت شخصیت مذکور قاصر می‌شود. در نهایت، شاعر برای این شخصیت زندگی، عزت و رفاه آرزو می‌کند و تضاد احساسات بین شادی و حزن را در زندگی او و مخالفانش می‌بیند.
افتخار زمین و فخر و زمنخواجه سید رئیس ابن حسن
هوش مصنوعی: سید رئیس ابن حسن، نماد افتخار و ارجمندی زمین و زمان است.
آن که مهریست در میانه صدروآنکه بحریست زیر پیراهن
هوش مصنوعی: آن کسی که در دل دارد محبت و عشق را، مثل دریایی است که در لایههای درونش عمق و وسعت دارد.
آنکه چرخیست وقت باد افراهوآنکه ابریست وقت پاداشن
هوش مصنوعی: کسی که در زمان خوشی و آزادی به سر میبرد، مانند نسیمی است که به راحتی میچرخد. و کسی که در زمان سختی و چالشهاست، مانند ابر است که در انتظار پاداش و تغییر وضعیت میباشد.
آنکه هست او امام در هر بابوآنکه هست او تمام در هر فن
هوش مصنوعی: کسی که در هر موضوعی پیشوای ماست و در هر حرفهای تمام و بینقص است.
آنکه مفتاح روزی خلقانکلک او کرد ایزد ذوالمن
هوش مصنوعی: کسی که کلید روزی تمام مخلوقان را در دست دارد، همان خداوند بزرگ است.
وعده ای داد مرمرا که کندروزگار نشاط من روشن
هوش مصنوعی: وعدهای به من داده شده که زندگیام را شاداب و پرنشاط خواهد کرد.
چون بدان مجلس رفیع رسممگر او ابتدا کند به سخن
هوش مصنوعی: وقتی که به آن جلسه بلندمرتبه وارد میشوم، تنها اوست که باید ابتدا صحبت کند.
که ز بس حشمت و بزرگی اوزود گردد زبان من الکن
هوش مصنوعی: به خاطر عظمت و شکوهمندی او، زبان من به زودی بند میآید و قادر به سخن گفتن نیستم.
چون بود وقت من بفرمایدتا به هنگام خود بیابم من
هوش مصنوعی: زمانی که وقت من فرا رسد، خواهد گفت تا در زمان مناسب خود آن را یافته و درک کنم.
دولتش باد و زندگانی و عزاو به لهو و مخالفش به حزن
هوش مصنوعی: خوشی و شادی او با زندگی و مقامش است، ولی در مقابل، غم و ناراحتی به خاطر مخالفانش وجود دارد.