شمارهٔ ۴ - هجا
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به زیبایی و جذابیت زنانه دارد و شاعر از عشق و جاذبه‌های آن سخن می‌گوید. او به جلوه‌گری و لطافت تن محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در مستی و شیدایی، محبوبش به خواب رفته است. شاعر از دو رنگی ریش محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هرگز در زندگی‌اش فرح و شادی‌ای چون عشق او ندیده است. در نهایت، پیام شعر به این نکته اشاره دارد که امروز از خوشی‌های زندگی در کوی محبوبش لذت می‌برد.
با تو نکال از هجاست زیراکبه جلوه است آن تن تو و ایضا
هوش مصنوعی: بدون تو حالت عجیبی دارم زیرا زیبایی تو همچون جلوهای است که همه چیز را تحت تاثیر قرار میدهد.
مست و خراب دوش بخفتیشد پاره دامن تو و ایضا
هوش مصنوعی: شب گذشته در حالت مستی و بیخبری خواب رفتی و دامن تو نیز به تکههایی تبدیل شد.
واکنون دو رنگ بینم از هارریش ملون تو و ایضا
هوش مصنوعی: اکنون دو رنگ میبینم: یکی از خال ملون تو و دیگری از ریش تو.
هرگز فر حج ندیدم جز توای روسپی زن تو و ایضا
هوش مصنوعی: هرگز کسی را مانند تو در این راه ندیدم، ای زن فریبنده و زیبا.
امروز از این حکایت عیشستدر کوی و برزن تو و ایضا
هوش مصنوعی: امروز در خیابانها و محلهها، شادمانی و خوشحالی وجود دارد، تو نیز بخشی از این خوشی هستی.