شمارهٔ ۳ - اندرز
هوش مصنوعی: این شعر به تفکر در مورد گذران زندگی و اهمیت اعمال نیکو و پاکی می‌پردازد. شاعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی کوتاه است و باید از آن به‌خوبی استفاده کنیم. هم‌چنین، او از انسان‌ها می‌خواهد که زبانشان را کنترل کنند و از طمع دوری کنند. در نهایت، خاطرنشان می‌کند که انسان‌ها باید به این فکر کنند که چگونه بعد از آن‌ها یاد خواهند شد و باید رفتار و کردار خود را بر اساس نیکی تنظیم کنند.
آسان گذران کار جهان گذران رازیرا که جهان خواند خردمند جهان را
هوش مصنوعی: زندگی دنیا را باید به سادگی داشته باشیم، چراکه انسانهای دانا دنیا را چنین میدانند.
پیراسته می دار به هر نیکی تن راآراسته می خواه به هر پاکی جان را
هوش مصنوعی: زیور خود را با هر عمل نیک تزئین کن و به هر خوبی، جانت را پاک و زیبا بساز.
میدان طمع جمله فرازست و نشیب استای مرکب پر حرص فرو گیر عنان را
هوش مصنوعی: زندگی پر از فراز و نشیبهاست و در این میان، برای جلوگیری از افراط و طمع، باید به کنترل خود بپردازیم و چون یک سوارکار، اختیار رفتارمان را به دست بگیریم.
جانست و زبانست زبان دشمن جانستگر جانت بکارست نگهدار زبان را
هوش مصنوعی: جان و زبان هر دو حائز اهمیت هستند؛ زبان دشمن جان را به خطر میاندازد. اگر جان شما در خطر است، باید زبان را نگه دارید و مراقب باشید.
دی رفت و جز امروز مدان عمر که امیدبسیار بفرساید و برساید جان را
هوش مصنوعی: دیروز به پایان رسیده و تنها امروز را در نظر بگیر، زیرا عمر تنها به امیدها سپری میشود و این امیدها میتواند روح را به زندگی ادامه دهد.
پیش از تو جهان بودست آن کن که پس از توگویند نکو بود ره و رسم فلان را
هوش مصنوعی: قبل از تو، دنیا وجود داشت. این را انجام بده که بعد از تو، دربارهات بگویند کارها و راه و رسمات خوب است.