شمارهٔ ۳۷ - حسب حال
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره رنج و درد ناشی از شرایط زندگی می‌پردازد. شاعر در تلاش است تا نشان دهد که در زمان‌های سخت، احساساتش همچون خار است که در دستش گل می‌شود و بر دشمنانش حریر می‌گردد. او از سوز و آتش دل سخن می‌گوید و به وضعیت سختی که تجربه می‌کند اشاره می‌کند. حتی یک کودک هفت ساله هم می‌تواند در این دنیای پر درد، پیرتر از سنش به نظر برسد. شاعر از دیگران می‌خواهد که نسبت به همدیگر بخشنده باشند، چرا که همه با مشکلات و بندهای ناشی از هوس‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. در نهایت، او به ناامیدی ناشی از بخت بد و سختی‌هایی که در سرش فرود می‌آید، اشاره می‌کند.
هر زمانی تنم چو زیر شودبر سر خلق در نفیر شود
هوش مصنوعی: هر وقتی که بدنم به زمین بیفتد، صدای فریاد من در میان مردم بلند می‌شود.
خار گردد مرا گل اندر دستخار بر دشمنم حریر شود
هوش مصنوعی: گل در دست من به خاطر خارها، خار شود و در مقابل دشمنم، حریر و نرم خواهد بود.
سخن من از آن بود سوزانکاتش دل همی ضمیر شود
هوش مصنوعی: من میگویم که در دل من آتش شدیدی وجود دارد که باعث می‌شود با عمق وجودم احساسات و افکارم را بیان کنم.
به چنین رنج کز زمانه مراستکودک هفت ساله پیر شود
هوش مصنوعی: کودک هفت ساله به دلیل رنج و سختی‌هایی که از زندگی میکشد، به گونهای می‌شود که انگار سالها تجربه و پیری دارد.
از همه مردمان بر آن بخشایکه به دست هوا اسیر شود
هوش مصنوعی: از تمام مردم، بر آن شخصی تکیه کن که تحت تأثیر هوس‌ها و گرایشات قرار نگیرد.
هر زمانی ز بخت بد سوی مننا امیدی همی سفیر شود
هوش مصنوعی: هر زمان که بخت بد به من میخورد، ناامیدی به سراغم می‌آید و پیامی از آن میرسد.
دره گر بر سرم فرود آیدبه گرانی که ثبیر شود
هوش مصنوعی: اگر مصیبت و مشکلات سخت بر من فرود آید، باید با صبر و استقامت آن را تحمل کنم.
به زمستان سرد بر سر منشرر نار زمهریر شود
هوش مصنوعی: در فصل سرد زمستان، آتش دل من همچنان شعلهور خواهد بود.