شمارهٔ ۸۸ - از بخت همیشه سرنگونم
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان ناامیدی و رنج خود می‌پردازد. او خود را در افقی از بدبختی و بی‌عدالتی می‌بیند و به تقدیر سرنوشت شومش معترض است. احساس می‌کند که در زندگی به خاطر مقام و موقعیت خود از دیگران کمتر است و هر روز بر درد و اندوه او افزوده می‌شود. او از چرخ روزگار می‌خواهد که دیگر او را آزمایش نکند و در تنگی زندگی، همچون مار در زنجیر احساس خفقان می‌کند. در این شرایط سخت و سرد زمستان، ترس از جنون او را رنج می‌دهد. شاعر در پایان، با قدردانی از خداوند که او را از دیدن پایین‌ترین طبقات جامعه محفوظ داشته، به نوعی امید به بهبود وضع خود دارد.
از بخت همیشه سرنگونمزیرا که چو دیگران نه دونم
هوش مصنوعی: من همیشه از بخت خود نالانم، زیرا که برخلاف دیگران، خود را کوچک نمیشمارم.
زین عمر که کاست انده دلهر روز همی شود فزونم
هوش مصنوعی: در این عمر که به مرور زمان غم و اندوه قلبم بیشتر می‌شود، هر روز بر سنگینی این احساس افزوده می‌شود.
زیبد که منی کنم ازیراکاز دل میم و ز پشت نونم
هوش مصنوعی: بهتر است که من خود را از دلِ میم و از پشتِ نون، جدا سازم.
ای چرخ تو چندم آزماییزر و گهری به آزمونم
هوش مصنوعی: ای دوران زندگی، چند بار قرار است من را با زر و جواهر آزمایش کنی؟
پیوسته ز بهر تنگ زندانچون مار همی کنی فسونم
هوش مصنوعی: همواره به خاطر زندان تنگ خود، مانند ماری جادوگری میکنم.
جز بر تن و جان من نکوییاز خلق بر تن من زبونم
هوش مصنوعی: تنها چیزی که شایسته و نیکو بر من قرار دارد، تنها نیکیهایی است که از جانب خودم و نه از دیگران است. من در برابر نیکیهای دیگران همچنان در وضعیتی ضعیف و زبون هستم.
در حبس بدین چنین زمستانترسم که فزون شود جنونم
هوش مصنوعی: در این زمستان سرد که در حبس هستم، میترسم که دیوانگیام بیشتر شود.
بگداخت ز گریه دیدگانمدر سر باشد فسرده خونم
هوش مصنوعی: چشمهایم از گریه به شدت داغ شده و خونم در درونم یخ زده است.
پر پنبه و آرد شد در و باممن گرسنه و برهنه چونم
هوش مصنوعی: خانهام پر از وسایل بیفایده شده، اما من همچنان گرسنه و بیپوشش هستم.
هر چند به کام و رأی من نیستبخت بد و دولت زبونم
هوش مصنوعی: با اینکه سرنوشت و شانس من بر وفق مرادم نیست، اما من به خاطر بدشانسی و شرایط نامساعدم احساس تهیدستی میکنم.
گنگیست چو چوب همنشینمکوریست چو سنگ رهنمونم
هوش مصنوعی: اگر در کنار کسانی باشم که بیاحساس و بیعاطفه هستند، احساس خاموشی و سردی در وجودم ایجاد می‌شود، و در چنین شرایطی، راهنمایی که دور از احساس و بیتحرک باشد، به حس من چیزی نمیافزاید.
شکر ایزد را که اندرین حبساز دیدن سفلگان مصونم
هوش مصنوعی: از خداوند سپاسگزارم که در این دوران سخت و محدودیتها از دیدن افراد پست و پایین محفوظم.