شمارهٔ ۹۶ - مدح و شکران
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش شاه می‌پردازد و از خدمات او به جامعه سخن می‌گوید. او تصویر می‌کند که شاه مانند خورشید و دریا برای مردم به ارمغان‌آورنده خیر و برکت است. همچنین از خداوند می‌خواهد که پاداش این خدمات را به شاه بدهد و در نهایت آرزو می‌کند که شاه همیشه در حمایت و همراهی با مردم باشد. این شعر به نوعی تقدیر و تشکر از شاه و بیان اعتماد و امید به آینده است.
چه خدمت کرد شاها بنده توکه با توست این چنین اعزاز و اکرام
هوش مصنوعی: چه کار بزرگی کردهام که به خاطر آن، اینگونه مورد احترام و محبت تو قرار گرفتهام؟
ولیکن خسروا تو آفتابیکه هست این گیتی از تو گشته پدرام
هوش مصنوعی: اما ای خسرو، تو مانند آفتابی هستی که این جهان به واسطه تو شکل گرفته و روشنایی گرفته است.
تو دریایی و از دریا همه کسلالی و درر یابد به اقسام
هوش مصنوعی: تو همچون دریایی و از آنجا که دریا گسترده و عمیق است، بسیاری از افراد در مقابل تو خاموش و بیصدا هستند و تنها لؤلؤ (دُر)هایی را از عمق تو مییابند که نشاندهنده ارزش و زیبایی توست.
تویی بارنده ابر و ابر دایمببارد یکسره بر خاص و بر عام
هوش مصنوعی: تو همچون ابر هستی که دائماً باران میبارد و این بارش بر همگان، چه خاص و چه عام، نافع است.
چه دانم گفت شاها من ز شکرتکنم شکرت به طاقت تا سرانجام
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه بگویم، ای پادشاه، از سپاسگزاری من، چون تواناییام محدود است و تا پایان کار نمیتوانم به درستی شکرگزاری کنم.
خداوند جهان پاداش بدهدتو را ای شه بدین انعام و اکرام
هوش مصنوعی: امیدوارم خداوند به خاطر نیکوییها و خدماتت، به تو پاداش بینظیری عطا کند.
ببند شکر پای بنده بستیبه منت بنده را کردی تو احکام
هوش مصنوعی: ببند شکر بر پای من، تو به خاطر لطف و محبتت، مرا به بند آوردهای.
همیشه یار بادت چرخ گردوننگهدار تو باد ای شاه قسام
هوش مصنوعی: همیشه امیدوارم که سرنوشت و تقدیر تو را حمایت کند، ای پادشاه قدرتمند.