شمارهٔ ۴۰ - موعظه
هوش مصنوعی: این شعر به بی‌خبری انسان از تغییرات و فراز و نشیب‌های زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که انسان در خوشحالی و غفلت خود غرق است و به پیروی از تمایلات خود می‌پردازد. او به اهمیت دل و روح اشاره می‌کند که در پی حقیقت و واقعیت‌ها هستند، اما گاهی به اشتباه حق را با باطل اشتباه می‌گیرند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که افرادی که بر روی "کشتی" زندگی می‌کنند، فکر می‌کنند که ثابت هستند در حالی که جریان زندگی و تغییرات همواره در حال حرکت است.
آگاه نیست آدمی از گشت روزگارشادان همی نشیند و غافل همی رود
هوش مصنوعی: انسان از تغییرات و چرخشهای زندگی بیخبر است و در حالی که خوشحال و شاداب به زندگی خود ادامه میدهد، از واقعیت‌ها و سختیهای آینده غافل میماند.
دل بسته هواست گزیند ره هواتن بنده دل آمد و با دل همی رود
هوش مصنوعی: دل به زیباییها وابسته است و در پی خوشیها و لذتها میگردد. جسم بنده به همراه دلش به سوی این خوشیها حرکت می‌کند.
گر باطلی به بیند گوید که هست حقحقی که رفت گوید باطل همی رود
هوش مصنوعی: اگر چیزی نادرست را ببیند، می‌گوید که حقیقتی وجود دارد؛ اما حقیقتی که از دست رفته، می‌گوید که نادرست نیز در حال رفتن است.
ماند بر آن که باشد بر کشتیی روانپندارد اوست ساکن و ساحل همی رود
هوش مصنوعی: کسی که بر روی یک کشتی در حال حرکت است، فکر می‌کند که خود او ساکن است و ساحل به سمت او میآید و این احساس را دارد که در حال حرکت نیست.