شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی از گلایه و شکایت می‌پردازد و اشاره می‌کند که به هر مجلسی سر زده و همچون بلبل در جستجوی زیبایی‌ها بوده است. او به فراوانی انسان‌ها و درخواست‌هایشان اشاره می‌کند و می‌گوید که این درخواست‌ها به وضوح به او رسیده است. با این حال، پشیمانی را به عنوان آفت انسان‌ها می‌شمارد و بر لزوم اجتناب از آن تاکید می‌کند. همچنین، او به نکته‌ای درباره فطرت انسان و زمان محدود زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که از هر نوع شکایت و شکرگزاری که یافت شود، آن را با نظم خاصی بیان کرده است. در نهایت، به مسعود سعد سلمانی به عنوان شاعر بزرگی که در هنر سخن گفتن مهارت دارد اشاره می‌کند.
ما به هر مجلسی ز تو زده ایمهمچو بلبل هزاردستانی
هوش مصنوعی: ما در هر جمعی که حاضر میشویم، عشق به تو را به نمایش میگذاریم، مانند بلبلی که در باغ گلها با صدای دلنوازش میخواند.
بسته کاری نکرده ای با مامردمی کرده ای فراوانی
هوش مصنوعی: کار خاصی با ما انجام ندادهای، اما با مردم خیلی کار کردهای.
زود در هر چه خواستیم از توداده ای خوب جزم فرمانی
هوش مصنوعی: تو به سرعت هر چیزی را که خواستیم به ما دادهای و به خوبی در این زمینه دستورات را اجرا کردهای.
آفت مردمی پشیمانیستتا نگردی تو چون پشیمانی
هوش مصنوعی: نابودی مردمان از پشیمانی ناشی میشود، تا زمانی که خود را در وضعیت پشیمانی ببینی و احساس کنی.
بر فلک ایمنی مدار که اوشیر چنگیست مار دندانی
هوش مصنوعی: به آسمان تکیه نکن، زیرا که آن مانند شیر درندهای است با دندانهای تیز و خطرناک.
بسته مدتست هر شخصیمانده غایتست هر جانی
هوش مصنوعی: هر فردی در زندگی خود زمان محدودی دارد و به پایان زندگی خود نزدیک میشود.
نظم شکر و شکایتست از ماخط حری و قسم کشخانی
هوش مصنوعی: ما در حال مقابل یکدیگر دو احساس متضاد هستیم: یکی شکرگزاری و دیگری شکایت. این نشاندهنده تضاد در احساسات و تجربیات ماست.
وز چو ما مردمان سخن گویندکه فرو خواندش سخندانی
هوش مصنوعی: برخی از مردم درباره ما صحبت میکنند و میگویند که سخنوری باعث شده است تا او از گفتن حقیقت خودداری کند.
شکر منظوم را نخواهی یافتتو چو مسعود سعد سلمانی
هوش مصنوعی: اگر به دنبال سخنانی زیبا و دلنشین هستید، باید بدانید که به سادگی نمیتوانید مانند مسعود سعد سلمانی، شاعر بزرگ، آنها را پیدا کنید.