تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۵۲ - سپیدی موی

تاری از موی من سپید نبودچون به زندان فلک مرا بنشاند
ماندم اندر بلا و غم چندانکه یکی موی من سیاه نماند