شمارهٔ ۱۲۷ - توسل
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و نیازمندی به یک پادشاه خوب و بزرگ اشاره دارد. شاعر با ابراز ارادت، از پادشاه می‌خواهد که به او عنایت کند و راهی برای رهایی مردم از مشکلات و سختی‌ها باز کند. او می‌گوید که تنها خداوند است که می‌تواند چنین قدرتی داشته باشد و در نهایت با امید به آینده‌ای روشن، خواستار حمایت و مدد از پادشاه است. در این شعر، مفاهیمی چون بندگی، نیاز به عشق و محبت و همچنین بلندی مقام پادشاه مطرح شده است.
ای به تو برپای شهریاریوی به تو بر جای پادشایی
هوش مصنوعی: تو نمایندهی قدرت و سلطنت هستی و به واسطهی تو، مقام پادشاهی برقرار است.
این ز پی کدیه می نگویمنیست مرا عادت گدایی
هوش مصنوعی: من از این روزها نمیگویم چون به گدایی عادت نکردهام.
جان و دل اندر ثنات بستمتا فرجم را دری گشایی
هوش مصنوعی: زندگی و احساساتم را به ستایش تو اختصاص دادم تا که تو دری به سوی نجات و آرامش من بگشایی.
زآنکه تو در هر چه رای کردیبا فلک سخت سر برآیی
هوش مصنوعی: هر زمانی که در مورد چیزی تصمیم بگیری، کیهان به شدت به تو کمک خواهد کرد و تو میتوانی بر مشکلات فائق بیایی.
خوب خصالی گزیده فعلیمیمون لفظی خجسته رایی
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی ویژگیهای مثبت یک فرد را توصیف میکند. فرد دارای رفتارهای نیکو، گفتار خوشایند و افکار خوشبختی است. به طور کلی، صحبت از شخصیت و صفات خوب اوست که باعث رضایت و محبت دیگران میشود.
جاه تو آرد همی بلندیکار تو دارد همی روایی
هوش مصنوعی: شما به کار و شخصیت خود افتخار میکنید و در اجتماع به مقام بلندی دست یافتهاید.
جان روان را همی بکوشمتا دهدم روز روشنایی
هوش مصنوعی: من در تلاش هستم تا جان و روح خود را به سوی روزی پر از روشنایی هدیه دهم.
بندگی خویش کرد بایدزانکه نکردست کس خدایی
هوش مصنوعی: بندهبودن خود را باید بپذیریم، زیرا هیچکس جز خداوند نیست که شایستهای لقب خدایی داشته باشد.
خلق جهان را فرا نمایمگر تو عنایت فرا نمایی
هوش مصنوعی: اگر تو به من توجه کنی، میتوانم تمام آفرینش را به نمایش بگذارم.
ارجو تا آسمان بپایدروشن و عالی چو او بپایی
هوش مصنوعی: امیدوارم تا زمانی که آسمان روشن و بلند است، تو هم به خوبی و بلندای خود ادامه دهی.