شمارهٔ ۷۸ - مدح
هوش مصنوعی: این شعر درباره ستایش و هنر شاعری است که به خاطر فضل و بزرگی نام یک شخص خاص، به توصیف و مدح او می‌پردازد. شاعر به قدرت بیان و هنرش اشاره می‌کند و می‌گوید که با الهام از نام آن شخص، اشعارش سامان می‌یابد. همچنین به ویژگی‌های برجسته‌ای که دارد، از جمله حلم و قدرت بیان اشاره می‌کند و در نهایت به نعمت‌ها و کامیابی‌هایی که در خدمت این شخصیت دارد، اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر حس تقدیر و احترام را به همراه دارد و بر اهمیت نام و شخصیت مورد مدح تأکید می‌کند.
سخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگشسخن نظمی است کز معنی دهد رای تو سامانش
هوش مصنوعی: بخشش مانند طلاست که با اراده و همت تو، میتواند قوی و پایدار شود. سخن نیکو، مانند نظم شعر است که از عمق معنا، میتواند به زندگی تو ساختار و سامان ببخشد.
ازین اندک هنر خاطر همی امید بگسستمچو در مدح تو پیوستم هنر دیدم فراوانش
هوش مصنوعی: از این کمبود هنر، دیگر امیدی به خاطر ندارم. زمانی که در ستایش تو قرار گرفتم، هنرهای فراوانی را دیدم.
مرا دانی که آن باید که هر کو نیک شعر آیدنباشد جز به نام تو همه فهرست دیوانش
هوش مصنوعی: آن کسی که شعر خوب میسراید، جز به نام تو که در دیوانش ذکر شده، نیست.
به حلمی کز توانایی ستاند کوه البرزشبه طبعی کز قوی حالی پرستد بحر عمانش
هوش مصنوعی: با صبوری که از قدرت ناشی میشود، کوه البرز را به خود میگیرد و با روحیهای که از حال خوب الهام میگیرد، دریای عمان را پرستش می‌کند.
چو گردون خادمی داری بناز تن همی دارشچو دولت مرکبی داری به کام دل همی رانش
هوش مصنوعی: اگر در زندگیات کسی مثل آسمان به تو خدمت کند، باید باافتخار و احترام بدنی را که داری نگهداری. و اگر خوشبختی و سعادت تو را در آغوش گرفته است، باید آن را به دلخواه خود هدایت کنی.