شمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهسار
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از زیبایی و جذبه معشوق می‌گوید. او در کوه‌ها به ستایش معشوق پرداخته و کبکان (پرندگانی زیبا) به دام عشق او گرفتار شده‌اند. این کبکان، که چشم‌هایشان با سرمه زینت شده، به سوی معشوق شتابان می‌دوند تا زیبایی او را بهتر ببینند. در واقع، شاعر به تاثیری که معشوق بر دیگران می‌گذارد، اشاره دارد.
در کوه پیش کبکان خواندم ثنای توکبکان شدند بسته به دام بلای تو
هوش مصنوعی: در کوه، زمانی که برای کبکان از تو تعریف میکردم، آنها تحت تأثیر قرار گرفتند و به دام محبت و مصیبت تو گرفتار شدند.
بر چشم سرمه کرده دویدند تا همهروشن کنند دیده به عز لقای تو
هوش مصنوعی: چشمها را با سرمه زیبا کردند و دویدند تا همه را روشن کنند و به زیبایی و دیدار تو نایل شوند.