شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به توصیف حال و هوای یک مجلس شادی و رقص می‌پردازد و شخصیت عثمان عندلیب را به تصویر می‌کشد که با آواز و نغمه‌هایش فضای مراسم را پرانرژی و شاداب می‌کند. او به ستایش این هنرمند می‌پردازد و می‌گوید که در نبود او، بزم‌ها خالی و بی‌روح می‌شوند. همچنین، اشاره‌ای به رفتار برخی افراد نیز می‌شود که به عثمان حسادت می‌کنند، اما شاعر با تأکید بر هنرش، آنها را نادیده می‌گیرد. در پایان، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حرکات و نشانه‌های عثمان به اندازه‌ای گویاست که نیازی به کلمات ندارد و فقط یک اشاره کافی است.
باز عثمان عندلیب آوازکرده از قول جادویی آغاز
هوش مصنوعی: پرندهای به نام عثمان، با صدایی دلنشین و زیبا خوانده و از یک داستان یا افسانه جادویی خبر میدهد.
دست زد چون به خفچه ایقاعبگذراند ز اوج چرخ سماع
هوش مصنوعی: هنگامی که به مکان و لحظهای خاص رسید، چنان به تپش درآمد که گویی در حال رقص و شوقی بیپایان است.
بانگ ناگه چو بر سرود زندآتش اندر دماغ عود زند
هوش مصنوعی: ناگهان وقتی صدای آواز بلند می‌شود، آتش در مغز مانند بخار عود شعلهور می‌شود.
خواجه ناگه چو در سماع آیدعشرت و خرمی بیفزاید
هوش مصنوعی: وقتی خواجه ناگهان در حال شادی و سرور وارد می‌شود، لذت و خوشحالی زیاد می‌شود.
ساتگینی بزرگتر خواهدزو سرود و سماع درخواهد
هوش مصنوعی: نغمه و رقص از او بیشتر خواهد شد.
خواهد از وی زمان زمان بازیگاهگاهش کند هم آوازی
هوش مصنوعی: او میخواهد گاهی و به طور متناوب با او بازی کند و همنوا شود.
گر نبودی گریز پای و دنسبزم ها را چو او نبودی کس
هوش مصنوعی: اگر تو در این مجالس شاد و پرجنب و جوش نبود، هیچ کس به اینگونه نمیرقصید و حال خوش نمیکرد.
مطربان را به هم بر آغالداز میانه سبک برون کالد
هوش مصنوعی: نوازندگان را به یکدیگر نزدیک کن و از میانه، سبکی و بیپروایی را دور کن.
تا کند گنده ای درشت به کفراست با هره ای چو چنبر دف
هوش مصنوعی: به نظر میرسد شخصی به دنبال ایجاد گودالی عمیق و بزرگ است و این کار را با استفاده از ابزاری خاص و گرد شبیه به نوعی دایره انجام میدهد.
تا بخسبد به کنجی اندر مستبا یکی قحبه کلنده کست
هوش مصنوعی: او در گوشهای دراز کشیده و در حال خواب است، در حالی که با یکی از زنان بیعفت به سر میبرد.
هرگز آن شوخ دیده بی شرمزلت خادمان نگردد نرم
هوش مصنوعی: هرگز آن شخص بازیگوش و بیخیال در برابر خدمتگزاران نرم و مهربان نمیشود.
آن کسانی که دشمن اویندبیهده چیزکی نمی گویند
هوش مصنوعی: دشمنان او به راحتی و بدون دلیل نمیگویند.
آنچه گویند من چرا گویمعیب آن بی هنر چرا جویم
هوش مصنوعی: آنچه دیگران میگویند، چرا باید من هم بگویم؟ عیب و نقص کسی که در هنر توانایی ندارد را چرا باید جستجو کنم؟
او نبوده ست کودک نیکوخوش نبوده ست لحن و نغمت او
هوش مصنوعی: او هرگز کودک خوب و نیکویی نبوده و لحن و نغمهاش هم زیبا نیست.
به سرای کجک نرفته است اومست هرگز به شب نخفته است او
هوش مصنوعی: او هرگز به خانهی کوچک نرفته و شبها هیچ وقت خوابش نبرده است.
گرد بازار و کوی گم گشتستبه سر مرغزار بگذشته ست
هوش مصنوعی: در جستجوی راه خود، بیهدف در بازار و محلهها wandering بودم و حالا از میان مرغزار عبور کردهام.
من سخن گر همی نگردانموز طریقی دگر همی رانم
هوش مصنوعی: اگر من سخن را در جای خود نگردانم و از راه دیگری آن را پیش نبرم، کارهایم به درستی انجام نخواهد شد.
حلقه گوش او همی گویدکه زبان زین سخن چه می جوید
هوش مصنوعی: حلقه گوش او می‌گوید که زبانش چرا به دنبال این کلمات است.
یک اشارت کفایتست او رابنده را درخورست زخم عصا
هوش مصنوعی: یک اشاره کافی است برای او، چون برای بنده زخم عصا مناسب است.