مثنویات
شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال
برشکال ای بهار هندستان
شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد
گرچه خرم شده ست لوهاوور
شمارهٔ ۳ - توصیف اسب
مرکبش فعل برق و صرصر پای
شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود
پدری کز همه ملوک جهان
شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر
خواجه بونصر پارسی که جهان
شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن
باز کس چون امیر بهمن نیست
شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل
بوالفضایل که سیدیست اصیل
شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو
ماهو آن سید ستوده خصال
شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس
در برابر امیر کیکاوس
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی
باز شاهینی نکو دیدار
شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر
باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیب
مشفق عمرها حسین طبیب
شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گوید
من که مسعود سعد سلمانم
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی
لحن نای محمد نایی
شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده
باز عثمان عندلیب آواز
شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی
از دگر سو علی به نغمه نای
شمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگی
چنگ اسفندیار چنگی باز
شمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زن
جعبه کودک خویش دلکش
شمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطی
زرور از بربط بدیع نوا
شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی
پری خوش خط ار به رنگ رباب
شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال
بانو آن نادر جهان به سرود
شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص
ماهُوَک در میان چو در گردد
شمارهٔ ۲۳ - طیبت
طیبتی می کنم معاذالله