شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی معشوق خود اشاره کرده و او را زیباتر از بهار می‌داند. او از چهره معشوقش می‌گوید که باعث زرد شدن چمن‌ها می‌شود و هیچ زیبایی به پای او نمی‌رسد. زیبایی معشوق به قدری است که حتی در مقایسه با بهشت و جلال پادشاهان هم نمی‌توان آن را توصیف کرد. شاعر بر اهمیت روزگار و بقای شرف در زمان پادشاهی مسعود تأکید می‌کند و آرزو دارد که این زیبایی و عظمت تا همیشه باقی بماند.
مرا روی تو ای نازنین نگاربه دی ماه بسی خوشتر از نوبهار
هوش مصنوعی: دیدن چهره زیبای تو، ای نازنین، در دی ماه برای من بسیار دلپذیرتر از زیبایی بهار است.
من از روی تو چون زرد شد چمنگل و لاله سوری چینم ز بار
هوش مصنوعی: وقتی من به چهرهات نگاه میکنم، چمن و گلها به خاطر عشق به تو پژمرده و زرد میشوند. من از این احساس از دل با عشق و درد، گلی از لاله و گلهای دیگر میچینم.
نه چون قد تو سروی به بوستاننه چون روی تو نقشی به قندهار
هوش مصنوعی: شما نه مانند سروهایی هستید که در باغها قد کشیدهاند و نه مانند نقش و نگارهایی که در قندهار وجود دارند.
چه خوشتر به جهان از جمال تومگر مجلس سلطان کامگار
هوش مصنوعی: هیچچیز در دنیا به زیبایی تو خوشایندتر نیست، مگر اینکه در محفل پادشاه کامیاب جمع باشیم.
جهان داور مسعود تاجدارزمین خسرو مسعود شهریار
هوش مصنوعی: جهان به عنوان قاضی، مسعود را که پادشاه سرزمین و تاجدار است، مورد ستایش قرار میدهد. مسعود، شهریار و فرمانروای مردم است.
بقای شرف از روزگار اوستبقا بادش تا هست روزگار
هوش مصنوعی: شرافت و ارزش آدمی به وجود زمانهای است که در آن زندگی می‌کند و امیدواریم این ارزش تا زمانی که زمانه برقرار است، دوام یابد.