شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و عشق خود به محبوبش اشاره می‌کند. او می‌داند که محبوبش در نهایت چون روز روشن به سوی او خواهد آمد و نمی‌تواند او را به هیچ چیز به جز عشق و احساساتش محکوم کند. این ابیات تمایلی عمیق به عشق و پذیرش آزادی محبوب را نشان می‌دهد.
می دانستم چو روز روشن صنماکاخر بروی تو از بر من صنما
هوش مصنوعی: میدانستم که روزی روشنی خواهد آمد و تو در نهایت بر من ظاهر خواهی شد، ای محبوب.
زیرا چو کنی قصد به رفتن صنمانتوان بستن تو را به آهن صنما
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به سمت محبوبت بروی، نمیتوانی خود را به زنجیر آهنین بسازی.