شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی‌های دوستانه اشاره می‌کند. او از زلف‌های دوست به عنوان نمادی از زیبایی یاد می‌کند و از تاثیر آنها بر خود می‌گوید. دوست با بوسه‌ای شتابان عشق و محبتش را نشان می‌دهد و این احساسات را با تصاویری از آتش و عطر گلاب و عنبر توصیف می‌کند. در مجموع، این ابیات بیانگر شوق و محبت عمیق شاعر به دوستش هستند.
بر روی دو زلفین بتابم زد دوستز آن زلف به عنبر و گلابم زد دوست
هوش مصنوعی: من بر روی دو زلف تو خیمه میزنم، زیرا از آن زلفها عطر خوشی مانند عنبر و گلاب به مشامم میرسد.
بر آتش افروخته آبم زد دوستبشتافت و بوسه با شتابم زد دوست
هوش مصنوعی: دوست به من که در آتش درون میسوزم، آب ریخت و با شتاب، لبانم را بوسید.