شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر ناخرسندی و غمگوینی شاعر است. او در مورد سرنوشت خود و مشکلاتی که در زندگی با آن‌ها مواجه است، صحبت می‌کند. شاعر از خود می‌پرسد که چرا زندگی‌اش پر از غم و مصیبت است و به نظر می‌رسد کسی که با این سرنوشت کنارش باشد، به شادی نخواهد رسید. در واقع، او از بسیاری از دردها و سختی‌های زندگی خود شکایت دارد.
این طالع من یارب و این اختر چیستکاین دل ز بلای دهر همواره غمیست
هوش مصنوعی: این سرنوشت من چه حکایتی دارد و این ستاره چه نشان میدهد که دل من همیشه از مشکلات دنیا پر از غم است.
من زو نرهم یقینم و غمگین کیستآن کس که بر این طالع من خواهد زیست
هوش مصنوعی: من از سرنوشت خودم مطمئن هستم و غمگینم. آیا کسی هست که بخواهد در چنین وضعیت و سرنوشتی زندگی کند؟