شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم جدایی معشوق و تأثیر منفی آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که این غم باعث نابودی‌اش شده و جانش از رنج و درد پر شده است. همچنین، عشق به معشوق او را در شرایطی دشوار قرار داده است، به طوری که همه وجودش به آتش و دود تبدیل شده است.
تا تن به غم هجر تو نابود شده استجان تار بلا و رنج را پود شده است
هوش مصنوعی: تن من به خاطر فراق تو تباه شده و جانم را رنج و سختی ها فرسوده است.
از عشق تو مایه دردسر سود شده استز آن چون آتش همه دمم دود شده است
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، در دردسر افتادهام و این وضعیت مثل آتش میسوزاند و باعث شده که هر لحظه زندگیام پر از غم و اندوه باشد.