تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۷۶

گر شاه به من چو شیر دندان خایستبر پیل نهند آنچه مرا بر بایست
در دوزخم و همچو بهشتم جایستکانجا باشم که پادشه را رایست