شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس ناتوانی و ظلم زمانه اشاره می‌کند. او از وضعیت خود شکایت دارد که چگونه از نعمت‌های آسمانی محروم شده و به مانند شیری که در زنجیر گرفتار است، ویران و زار شده است. او همچنین به اثرات بد تقدیر بر زندگی‌اش اشاره می‌کند که او را با وجود جوانی، به حالتی پیر و ناامید درآورده است.
از مال فلک برهنه چون شیرم کردوز ناله زمانه زار چون زیرم کرد
هوش مصنوعی: از داراییهای آسمان بدون پوشش مثل یک شیر شدهام و از ناله و زاری زمانه به شدت رنج میکشم.
چون شیر فلک بسته به زنجیرم کردنابوده جوان قضای بد پیرم کرد
هوش مصنوعی: من مانند شیری هستم که به زنجیر افتادهام و زندگانیام تحت تاثیر قدرتهای آسمانی نابود شده است. جوانیام به خاطر تقدیر ناخوشایند و تقدیر نامساعد از بین رفته و حالا به پیری و ناخوشی دچار شدهام.