شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضاد بین صبر و ناله اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر صبر کند، عمرش به باد می‌رود و اگر ناله کند، دشمنش خوشحال می‌شود. بنابراین، تصمیم می‌گیرد که صبر کند تا شاید روزی روزگار به نفعش تغییر کند. شاعر همچنین به این نکته می‌پردازد که اگر زمانی از بند رهایی یابد، ممکن است غم و اندوه بیشتری به سراغش بیاید. در نهایت، او به تقدیر اشاره دارد و می‌گوید که هر کسی سرنوشت خود را رقم می‌زند.
گر صبر کنم عمر همی باد شودور ناله کنم عدو همی شاد شود
هوش مصنوعی: اگر صبر کنم، ممکن است عمرم به سرعت بگذرد و اگر گله و شکایت کنم، دشمنانم خوشحال خواهند شد.
شادی عدو نجویم و صبر کنمشاید که فلک در این میان راد شود
هوش مصنوعی: من به دنبال شادی دشمن نیستم و صبر میکنم، شاید روزی چرخ روزگار به نفع من بچرخد.
گفتم که چو از بند گشایش باشدزین بند مگر مرا رهایش باشد
هوش مصنوعی: گفتم وقتی که از این محدودیتها آزاد شوم، آیا این آزادی به من کمک خواهد کرد که رها شوم؟
اکنون غم را همی فزایش باشدآری ملک آن کند که رایش باشد
هوش مصنوعی: اکنون غم به طرز بسیار بیشتری در حال افزایش است و واقعاً سرنوشت آن کسی را مشخص می‌کند که در فکر و نظر خود دارای قدرت و تأثیر است.