شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به معشوقش بیان می‌کند. او می‌گوید که اگر بادی به طرف مکان محبوبش بوزد، نشان‌دهنده‌ی تمایل او به آنجا خواهد بود. او آگاه است که جانش در دست معشوقش است و به همین دلیل دیگر به فکر گذشتن از او نیست. همچنین، او از اینکه دیگران به معشوقش نگاه می‌کنند حسادت کرده و این احساس را بیان می‌کند.
گر باد هوای کوی سرایت سپردمی دان تو که جان ز دستم ای جان نبرد
هوش مصنوعی: اگر باد به سمت کوچه و خانهات بیفتد، میدانی که جانم به خاطر تو در خطر است و تو این را میدانی.
اندیشه نخواهم که به تو برگذردرشک آیدم از دیده که در تو نگرد
هوش مصنوعی: من نمیخواهم به تو فکر کنم، چون اگر به تو بیندیشم، حسرت میخورم از اینکه چشمانم فقط به تو نمینگرند.