شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج خوابنرفتن میگوید که ناشی از جدایی و دوری معشوق است. او به تصویر چهرهاش اشاره میکند که به خاطر این بیخوابی و غم، رنگی زرد و غمگین گرفته و دستخوش رنج و عذابی عمیق شده است.
ای دیده کشد همی ز بی خوابی درداز بس که ز هجر تیر پرتابی خورد
هوش مصنوعی: ای چشمان من، به خاطر بیخوابی، درد را تحمل میکنی؛ چون از شدت دلتنگی، زخمهای عمیقی به تو وارد شده است.
این روی مرا که بود چون آبی زردآغشته به خون تمام عنایی کرد
هوش مصنوعی: این چهره من که مانند آبی زرد و به خون آغشته است، تمام توجه و محبت را به خود جلب کرده است.